شیشارستان
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
على امشب چرا بهر عبادت بر نمىخيزد؟
چرا شير خدا از بهر طاعتبر نمىخيزد؟
خداجوئى كه از ياد خدا يكدم نشد غافل
چه رو داده كه از بهر عبادت بر نمىخيزد
از آن ضربت كه بر فرق على زد زاده ملجم
يقين دارم كه از جا، تا قيامتبر نمىخيزد
به محراب دعا در خون شناور گشته شير حق
دگر بهر دعا آن ابر رحمتبر نمىخيزد
ز كينه ابن ملجم آتشى افروخت در عالم
كه زين آتش بجز دود ندامتبر نمىخيزد
طبيب آن زخم سر را ديد و گفتا با غم و حسرت
على ديگر از اين بستر سلامتبر نمىخيزد
نهد سر هر كسى بر آستان مرتضى(خسرو)
ازاين درگاه تا روز قيامتبر نمىخيزد
برچسب: شهادت امام علی (ع),
نویسنده: قاسم رمضانی لیمائی
چند اصطلاح و ضرب المثل شرق گیلان
1- فلانی شل بور مونه : کنایه از آدم لجوج می باشد.
شل بور گیاهی خود رو و خاردار می باشد و وقتی به لباس آدم بچسبد به سختی جدا می گردد.
2- فلانی چیک آغوز مونه : کنایه از آدم پول دوست ، سمج و خسیس میباشد.
آغوز در فارسی به معنی گردو است ، چیک به معنی سخت می باشد ،زمانیکه مغز گردو به سختی از پوسته جدا میگردد به کار میبرند.
3- فلانی بازاری ماسِ مونه : کنایه از آدم بی خیال و بی عار است.
شبیه ماست است.
4- می لحاف پاره : کنایه از آدم تنگدست و بی پول می باشد.
یعنی لحاف من پاره است .
5- اسب پیشکش دندان نشمارن : از هدیه کسی ایراد و اشکال نمی گیرند ( هرچه از دوست رسد نیکوست )
دندان اسب پیشکش را نمی شمارند .
6- او نده تومان لگه جوراگوده : کنایه از آدمی که مشکلی پیش نیامده غر میزند( آدم نغ زن )
آب را ندیده پاچه های شلوار را بالا زده !
7- یارو ترش کنوس پوساکنه : کنایه از آدم طمع کار میباشد.
یعنی میوه ازگل نارس را پوست می کند.
8- یه قـــرانه در هوا زنه : کنایه از آدم حریص است .
یعنی یک ریالی را در هوا میزند.
9- یارو جفتولغد ابر بون کارکنه : کنایه از آدم بلند پرواز و پر مدعا می باشد .
یعنی لگد فلانی تا زیر ابر می رود.
10- نوغون آجار سر نیشته : کنایه از آدم لاغر اندام و گرسنه است .
کرم ابریشم بدون برگ و غذا روی چوب خشک نشسته است .
برچسب: ضربالمثل گیلکی,املش,
نویسنده: قاسم رمضانی لیمائی
پس ازپایان یافتن برداشت برنج ازشالیزارهای شهرستان املش،کشتی گیله مردی دراین شهربرگزارمی شود.
به گفته حسن پورقربان شهرداراملش پس ازپایان یافتن برداشت برنج ازشالیزارهای این شهرستان،کشتی گیله مردی درزمین محل احداث بازارچه سنتی واقع درکمربندی املش برگزارمی شود.
حسن پورقربان گفته دراین برنامه فرهنگی ورزشی پهلوانان نامداری ازگیلان وغرب مازندران دعوت خواهدشد.
برچسب: کشتی گیله مردی ,
نویسنده: قاسم رمضانی لیمائی
چهره شهرها و روستاهای شهرستان املش گیلان از نیمه ماه مبارک شعبان دگرون می شود و مردم به جنب و جوش و تکاپو افتاده و خود را برای استقبال از ماه مبارک رمضان؛ ماه عبادت، ماه پرهیز از گناه، ماه پالوده شدن از دوگانگی و ماه نزدیک شدن به پروردگار آماده می کنند.
اختصاصی صبح رانکوه: به گزارش خبرنگار صبح رانکوه،چند روز قبل از آغاز ماه رمضان، مردم به نظافت و پاکسازی خانه ها، محله ها، تیمچه ها، بازارها، دکانها، تکیه ها، مساجد و حسینیه ها می پردازند، خانه تکانی، تمیز کردن و تهیه مایحتاج ماه رمضان از دل مشغولیهای این روزهای مردم است.
در شهرستان املش مانند برخی شهرهای گیلان از جمله رشت، رودسر ،بندرانزلی و سایر مناطق به پیشواز رفتن ماه رمضان را ” پیشاشو” گویند و اکثر مردم پیشواز ماه رمضان را مستحب می دانند و بر انجام این امر مصر هستند.
مردم املش با رویت هلال ماه مبارک رمضان روزه گرفتن را آغاز می کنند، در ماه مبارک رمضان رسم پسندیده و شایسته ای در بخشهای کوهستانی املش رواج دارد بدین شکل که بچه های نوجوان خانواده که برای نخستین بار روزه می گیرند از سوی پدر بزرگ یا پدر خانواده مورد تشویق قرار می گیرند.
در مناطق کوهستانی املش که مردم بیشتر دامدار هستند و زندگی آنها وابسته به پرورش دام است نوجوان بعد از خوردن سحری و خواندن نماز صبح اولین روزه زندگی خود را می گیرد.
پدر بزرگ یا پدر خانواده در نزدیکیهای اذان مغرب از مادر خانواده می پرسد که آیا روزه را کامل گرفته است یا نه؟ اگر جواب مثبت شد پدر بزرگ یا پدر خانواده نصف سهم گاو و گوساله را به نام نوجوان روزه دار می کند و قبل از افطار دست او را می گیرد و به طرف طویله می برد گاوی که با او شریک شده را به نوجوان نشان می دهد، پاداش نوجوان روزه دار قبل از افطار به او داده می شود.
با شنیدن بانگ “سحر شده خواب نمانید” می توان تشخیص داد که اینجا املش است. به وقت سحر هنوز هم این بانگ از گلدسته مساجد و بام برخی خانه ها، هنگام سحر و بیداری را اعلام می شود تا کسی خواب نماند.
مردم املش در سالیان گذشته هنگام سحر ” گوش به بانگ خروس سفید ” می دادند
در املش مانند برخی نقاط گیلان هم مردم در سالیان گذشته هنگام سحر گوش به بانگ خروس سفید می دادند و با نخستین آواز خروس از جا برمی خاستند و با آواز دوم خروس غذایشان را روی آتش می گذاشتند و با آواز سوم غذا می خوردند. در گذشته های دور آواز خروس سفید را در گیلان خوش یمن می دانستند و در مرغدانیهای اغلب خانه های روستایی حداقل یک خروس سفید پیدا می شد.
از دیگر رسوم منسوخ شده گیلان از جمله در املش در ماه رمضان تنظیم وقت سحر با ستاره میزان است. برخی از کوه نشینان املش چشم بر ستاره میزان یا ششه داشتند که مجموعه شش ستاره است که وقتی از شرق آسمان طلوع می کند زمان بیداری است و چون یک سوم آسمان را طی کند غذا بر آتش می نهند و وقتی در افق مغرب غروب کرد دیگر باید دست از طعام خوردن بکشند که در هر دو مورد تقسیم سه گانه زمان قابل توجه است.
از آنجا که در گذشته وسایل ارتباط جمعی مانند رادیو، تلویزیون و حتی ساعت وجود نداشت مردم املش گیلان با استفاده از روشهای مختلف از جمله “ستاره شب ” که به ستاره شام معروف است صدای شلیک تیر، صدای زنگ، آواز خروس که در اصطلاح محلی به آن سوکله سوم (خروس خوان) می گویند از خواب بیدار می شدند. اما امروز با استفاده از وسایل ارتباط جمعی زمان سحر را تشخیص می دهند و در زمانی که از خواب برمی خیزند، صدای مناجات از مساجد به گوش می رسد.
طنز گیلانی ها در سحر ماه مبارک رمضان: ” پلا دکون تی خیکه ”
تا چند سال پیش، قبل از اذان صبح از بالای مناره ها و ایوان خانه ها فریاد می زدند: ” سحر نزدیکه یعنی ای مومنان بخورید و بیاشامید که وقت سحر نزدیک و فرصتی باقی نمانده است و بعضی ها به طنز ادامه می دادند: ” پلا دکون تی خیکه ” یعنی پلو در خیک (معده) ات بکن!
در همه جا امروزه گردش عقربه های ساعت جای بانگ خروس و حساب گردش ستاره را گرفته و جعبه جادویی رادیو و تلویزیون نیز آوای مناجات را هنگام سحر به در خانه ها می برد .
به هر حال غذاهایی که معمولا در هنگام سحر املشی ها می خورند بیشتر کته و انواع خورش های محلی مثل باقالی قاتوق، ترش تره و فسنجان است.
آداب و رسوم ماه رمضان, رسوم شهر املش در ماه رمضان
” عشرخوانی “ در روزهای ماه رمضان گیلان مرسوم است
بعد از مناجات دعای سحر می خوانند و اذان می گویند و اغلب برای نماز صبح به مساجد می روند. بعد از نماز صبح به خانه برمی گردند و تا ساعت ۱۰ صبح می خوابند. سپس مردها به دنبال کار روزانه می روند و زنهای محله در خانه ای جمع می شوند و “عشرخوانی” (قرآن خوانی) می کنند. مردم بعد از انجام فرایض نماز ظهر و عصر را بدون وقفه می خوانند و به خانه برمی گردند و می خوابند. یکی دو ساعت مانده به افطار بیدار می شوند و به مسجد می روند و بعد از نماز مغرب و عشا افطار می کنند.
در گذشته روزه داران با تاریک شدن هوا یا به قول محلی ها با گرگ و میش شدن هوا یعنی زمانی که تشخیص گرگ از میش مشکل می شد یا اولین بانگ خروس (سوکله اول) افطار می کردند و در شهر رشت و توابع آن با صدای توپی که هر روز موقع افطار شلیک می شد افطار می کردند.
امروز مردم املش نخست با نمک یا چای یا آب داغ روزه خود را باز می کنند و غذاهای مرسوم افطار آنها نان، پنیر و سبزی خوردن، لوبیا پخته، کباب، آش کشک، شامی، فرنی و حلوا است.
برای افطار نیز در املش گیلان رسمهای وجود دارد. افطاری دادن به عنوان نذری و دعوت از خویشاوندان عروس یا داماد به ویژه در دوران نامزدی تقریبا در تمام نقاط استان املش گیلان در ماه مبارک رمضان معمول است. در برخی مناطق و روستاهای املش گیلان برای خیرات به اصطلاح “احسان آش” می پزند و “افطار آشی” می دهند.
بعد از افطار بچه های کوچک و عده ای از زنان و مردان می خوابند، گروهی به حمام می روند ولی در حدود ۵۰ درصد مردم شهر اعم از مردان، نوجوانان و پیران به خیابان می آیند یا در چایخانه ها، مغازه دوستان و آشنایان می نشینند.
نیم ساعت بعد از افطار بچه های بزرگتر زولبیا، بامیه و رشته خشکار را در سینی می چینند و برای فروش در کوچه ها به راه می افتند و عده ای نیز پس از صرف افطاری به مسجد می روند و به سخنان واعظ یا امام جماعت گوش می دهند.
یکی از مراسم رمضان دعوت از آشنایان و فامیل به هنگام افطاری است که در برخی از مناطق اهالی از یکدیگر در مسجد برای افطار پذیرایی می کنند و در روز میلاد امام حسن (ع) در پانزدهم ماه رمضان کسانی که نذری دارند، آش و رشته خشکار بین مردم پخش می کنند.
همچنین آش نذری حضرت فاطمه زهرا (س) کوکو، خرما، رشته خشکار، شیر، فرنی و آبگوشت نیز از غذاهای افطاری گیلانی هاست.
یکی از آداب ماه رمضان در شهرستان املش دعوت از یک روحانی از سوی هیئت امنای مساجد روستاها از شهرهای بزرگ است، اهالی از قبل برای روحانی خانه ای در روستا یا شهر اجاره می کنند و اجاره خانه و غذای او را هیئت امنا تهیه می کند، بین دو نماز ظهر و عصر یک نفر از زنان و مردان از تمام نمازگزاران پولی به عنوان ” مال امام ” برای ساخت و تعمیرات مساجد و تامین مخارج روحانی جمع می کنند
رقابت های کشتی گیله مردی قهرمانی گیلان و مازندران در بخش خشکبیجار رشت با قهرمانی پهلوان حسن رمضانی ˈاز شهرستان املش پایان یافت.
در این دوره از رقابت ها، حدود یکصد کشتی گیر از شهرهای مختلف استان گیلان و همچنین غرب مازندران در روستای رودپشت بخش خشکبیجار شهرستان رشت با هم به رقابت پرداختند.
در پایان این دوره از رقابت ها ، ˈ حسن رمضانی ˈ از شهرستان املش استان گیلان با غلبه برابر همه رقبای خود عنوان قهرمانی را کسب کرد.
همچنین ˈ محمدرضا شافعی ˈ از سیاهکل در مکان دوم قرار گرفت و ˈ بهزاد خواجوی ˈ از رشت نیز عنوان سوم رقابت های کشتی گیله مردی قهرمانی گیلان و مازندران را به خود اختصاص داد .
در پایان از سوی مسوولان برگزاری این دوره از رقابت ها ، به نفرات برتر این مسابقات ، جوایز نقدی و همچنین جوایز غیر نقدی اهداء شد .
رقابت های کشتی گیله مردی قهرمانی گیلان و مازندران به مدت ۱۰روز در بخش خشکبیجار شهرستان رشت برگزار شد .
برچسب: کشتی گیله مردی,پهلوان حسن رمضانی,
نویسنده: قاسم رمضانی لیمائی
